ท่านมาที่คิงส์ แลนด์ดิ้งทำไม เจ้าชายโอเบริน
หากขุนเขาฆ่าพี่สาวข้าจริง พ่อท่านก็เป็นคนให้คำสั่ง
เลนนิสเตอร์ไม่ใช่ พวกเดียวที่ชดใช้หนี้ของตน
เซอร์ดอนโทส...
ครั้งหนึ่งข้าเป็นอัศวิน ตอนนี้เป็นตัวตลก แต่ก็ยังมีชีวิต ขอบคุณท่าน
- เวลานี่ไม่เหมาะ - ก็ไม่เคยมีเวลาไหนเหมาะ
ท่านมีเจ้าสาวเด็กของท่านแล้วนี่ ถ้าท่านอยากให้ข้าไป ก็พูดออกมา
ท่านบอกให้ข้ามาทันที หากมีเรื่องสำคัญ
ข้าชื่อจอเจ็น รี้ด นี่พี่สาวข้า มาร่า
เราเดินทางมาไกลเพื่อพบท่าน แบรนดอน
ท่านเป็นวาร์ก มันอยู่ในสายเลือด
ข้าไม่อยากพูดกับเจ้าอีก จนกว่าเราจะถึงคาสเซิล แบล็ก
เราไม่ได้จะไปคาสเซิล แบล็ก
แบรนต้องไปหาเรเวนที่ด้านนอกกำแพง
ข้าขอบคุณเทพที่พาเมลิซานเดอร์มาให้เรา
นางมอบบุตรให้ท่าน
ข้าไม่ได้ให้อะไรเลย
นั่นไม่จริง ข้าอยากพบลูกสาวข้า
ข้าจะให้ลูกชายคนโตแต่งงานไปกับ นางตัวแสบจากไฮการ์เด้น
เจ้าไม่ได้คิดเป็นองครักษ์ต่อใช่ไหม
เซอร์เจมี่ เลนนิสเตอร์ อัศวินอายุ 40 ปีที่มีมือข้างเดียว
ข้าใช้มือซ้ายแล้ว ฝ่าบาท น่าตื่นเต้นกว่ากันเยอะ
- วินเทอร์เฟลเหลือแต่ซาก - เกิดอะไรขึ้น
ได้ข่าวว่าเจ้าเด็กเกรย์จอยยึดที่นั่น
ข้าส่งลูกนอกสมรส แรมเซย์ไปจัดการแล้ว
- ได้โปรด... - เจ้าชื่ออะไร
รี้ก...
เกมบัลลังก์ ตอนราชสีห์และกุหลาบ
แทนซี่!
แทนซี่! แทนซี่!
แทนซี่!
อยู่นี่เอง
ข้าไม่เห็นนางเลย แรมเซย์
แทนซี่!
ถ้าเจ้าหนีออกจากป่าไปได้ เจ้าชนะ
วิ่ง แทนซี่ วิ่ง!
- แทนซี่ - นางอยู่ไหนน่ะ
แทนซี่! แทนซี่! แทนซี่!
เด็กดี หมอบ เด็กดี
หมอบ
เยี่ยมมาก เจ้าด้วย
- ข้าแค่ทำให้นางเจ็บ - เจ้าหยุดนางได้ ที่สำคัญที่สุด
เล็งแม่นมาก ใช่ไหม รี้ก
แม่นมากขอรับ นายท่าน ท่านหญิง
ได้โปรด ใต้เท้า ข้าเจ็บ
โธ่ ที่รัก อย่าร้องไห้
เดี๋ยวก็จบแล้ว
นางคิดว่านางสวย
ให้ข้ายิงแสกหน้านางนะ
เราต้องให้รางวัลพวกหมา ที่รัก
พวกมันทำงานหนักทั้งนั้น
ทำไมกัน ข้าทำตามที่ท่านขอ
แต่เจ้าทำให้ไมแรนด้าอิจฉา
- ข้าอิจฉานางเรอะ - ใต้เท้า ได้โปรด
ก็เห็นๆอยู่ว่าการมีเจ้าทำให้เกิดปัญานิดหน่อย
ฉีกเนื้อนาง! ฉีกเนื้อนาง!
ไม่สวยแล้วใช่ไหมละ
มือใหม่เจ้าดูดีกว่าอันเก่านะ
เจ้าเห็นด้วยไหม พอด
ใช่ทองแท้หรือเปล่าขอรับ
เหล็กเหลือบทอง ทำไมไม่กิน
ทำไมไม่มีใครกินเลย
ทั้งภรรยาข้าและพี่ชายข้า
- ข้าไม่หิว - เจ้าเสียมือไปนะ
ไม่ใช่ท้อง
ลองเนื้อหมูป่าสิ
เซอร์ซีกินเท่าไหร่ก็ไม่พอ หลังจากพวกมันฆ่าโรเบิร์ตแทนนางได้
ดื่มกัน
แด่ลูกหลานเลนนิสเตอร์ที่น่าภูมิใจ
คนแคระ คนพิการ และมารดาแห่งความบ้าคลั่ง
- ข้าจะเช็ดให้
ไม่ ข้าทำเอง ไปเถอะ
ก็แค่ไวน์เอง
ข้าสู้ไม่ได้แล้ว
ถ้าใช้มือซ้ายละ
ใช้จับดาบได้ แต่สัญชาตญาณมันผิดไปหมด
ข้าจะปกป้องกษัตริย์ได้ยังไง
ถ้าเช็ดก้นตนเองยังทำไม่ค่อยได้
เจ้าเป็นผู้บัญชาการแล้วนี่ ก็บัญชาสิ
ให้คนอื่นเขาสู้ไป
ลองดูท่านพ่อสิว่าจับดาบครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ข้าไม่ใช่ท่านพ่อ ข้าคือผู้สังหารกษัตริย์
พอผู้คนรู้ว่าแค่นกพิราบ ข้ายังฆ่าไม่ได้...
งั้นก็ฝึกเอา เรียนการใช้ดาบด้วยมือซ้าย
กับใครเล่า เจ้ารึ ต้องมีข่าวแพร่
ทันทีที่มีคนรู้ว่าข้าสู้ไม่ได้ เขาก็จะบอกทุกคน
เจ้าต้องมีนักดาบที่เหมาะสมและเก็บความลับได้
เผอิญว่า ข้ามีคนหนึ่งพอดี
น้องชายข้าบอกว่าเจ้าปิดปากเงียบได้
เป็นพรสวรรค์ที่แปลกดีสำหรับทหารรับจ้าง
เขาบอกเหมือนกันว่าอาจมเจ้าเป็นทองคำ
เหมือนของพ่อเจ้า
ที่นี้ปลอดภัยหรือเปล่า
มีอัศวินคนนึง ชื่อ เลย์กู้ด
ที่บนโล่เป็นรูปสายฟ้าน่ะ
ข้าเสพสมกับเมียเขาตรงนี้
นางร้องดังมากเลย
ถ้าพวกนั้นไม่ได้ยินเสียงนาง ก็คงไม่ได้ยินเสียงเราเหมือนกัน
ข้าไม่เคยเห็นดาบเหล็กวาร์แลเรียนมาก่อน
ดาบงามมาก ปัญหาคือ
ถ้าเจ้าจะสู้ด้วยดาบคม
ข้าก็ต้องใช้ด้วย
และถ้าข้าใช้ดาบคม
ก็คงไม่เหลือคนมาจ่ายเงินค่า
ข้าเลิกใช้ดาบฝึกตั้งแต่อายุ 9 ขวบ
เป็นนักรบผู้กล้าหาญจริง โจมตี เวลาอีกฝ่ายเผลอ
ก็เป็นเวลาโจมตีที่เหมาะที่สุด
ระวังล่ะ
- ถ้าข้ายังมีมือขวาอยู่นะ... - แล้วมันจะงอกขึ้นมาใหม่ไหม
เข้ามาสิ
เปิดประตู
มีคนมา
พาม้าไปพักเถอะ
ท่านพ่อ ขอต้อนรับกลับบ้าน
วัลด้า นี่คือ แรมเซย์ สโนว์ ลูกชายนอกสมรสของข้า
ยินดียิ่ง ท่านแม่
สวัสดี
ดูให้ม้าได้กินอาหาร ให้น้ำและได้พัก
แล้วพาท่านหญิงวัลด้าไปห้องนาง
ทางนี้ ท่านหญิง
รางวัลของเจ้าอยู่ไหน
กับพวกหมา
เดี๋ยวพาเขามาหาข้า
ได้ยินว่าเจ้าตัดมือผู้สังหารกษัตริย์
ข่าวเร็วจริง เขาร้องเสียงดังเชียว
เจ้าคงชอบแหละ
ท่านพ่อ
เจ้าทำอะไรเขา
ข้าฝึกเขา เขาเรียนรู้ช้า แต่ก็รู้ในที่สุด
เจ้าถลกหนังเขา
แล่ออกบ้างส่วน
แล้วก็ตัดบางส่วนออก
นี่คือลูกชายและทายาทของเบลอน เกรย์จอย
เราก็ถลกหนังศัตรูมากว่าพันปีแล้ว
ชายถูกถลกหนังคือตราประจำตระกูลเรา
ตระกูลข้า ไม่ใช่ของเจ้า
เจ้าไม่ใช่บอลตัน เจ้าเป็นสโนว์
ไทวิน เลนนิสเตอร์ยกตอนเหนือให้ข้า
แต่เขาไม่แม้แต่จะช่วย ให้ข้าได้มันมา
ตราบใดที่พวกจากเกาะไอรอนส์ยังคุมโม้ต แคลลิน
ทัพของเราก็ยังติดอยู่ที่ตอนใต้ของเดอะ เน็ก
ธีออนเป็นตัวประกันที่มีค่า ไม่ใช่ของเล่นเจ้า
ข้าอยากจะแลกเขากับโม้ต แคลลิน
ข้าลองถามไปแล้ว
ลอร์ดเกรย์จอยปฏิเสธ พวกคนเถื่อนไม่มี--
เจ้ายื่นข้อเสนอให้เบลอน เกรย์จอย โดยไม่ได้รับอนุญาตจากข้าเรอะ
ท่านให้ข้ารักษาการที่เดรดฟอร์ด
ข้าก็กระทำตามนั้น
ข้าต้องลักลอบเข้ามาในดินแดนตัวเอง
เพราะพวกเกรย์จอย
ข้าต้องการตัวธีออน
ข้าต้องการตัวเขาแบบสมบูรณ์
ธีออนเป็นศัตรูของเรา
แต่รี้ก
รี้กไม่มีทางทรยศเรา
ข้าเชื่อใจเจ้ามากเกินไปจริงๆ
รี้ก เจ้าปล่อยให้ข้ามาพบพ่อ โดยที่ไม่โกนหนวดเคราได้ยังไง
- ถือว่าไม่ให้เกียรติกันนะ - ขออภัย ใต้เท้า
เอามีดโกนให้เขา
หากข้าไม่ใช่บอลตัน ท่านพ่อ แล้วมันจะมีความสำคัญยังไง
เอาสิ รี้ก
โกนให้เนี้ยบนะ
รี้ก บอกพ่อสิ
ว่าแบรนกับริคค่อน สตาร์คอยู่ไหน
ข้าไม่ทราบ ใต้เท้า
เจ้าฆ่าพวกเขา
และแขวนศพไว้ที่วินเทอร์เฟล
รี้ก
เจ้าได้ฆ่าพวกเด็กสตาร์กหรือเปล่า
เปล่า ใต้เท้า
แค่ลูกชาวไร่สองคน
แล้วก็เผาอำพรางศพ จะได้ไม่มีใครรู้
ถูกต้อง ใต้เท้า
ตระกูลสตาร์กปกครองตอนเหนือมาตลอด
ถ้าแบรนกับริคค่อนยังมีชีวิต
ทั้งดินแดนก็จะยอบสยบต่อพวกเขา
ในเมื่อร๊อบบ์ สตาร์คไม่อยู่แล้ว
อ๋อ ใช่ รี้ก
ร๊อบบ์ สตาร์คตายแล้ว
เสียใจด้วย
ข้ารู้ว่าเขาเป็นเหมือนน้องชายเจ้า
แต่พ่อข้าเสียบดาบทะลุหัวใจเขาเองแหละ
เจ้ารู้สึกยังไงบ้าง
- เจ้าพร้อมออกล่าไหม - เสมอขอรับ
ไปหาตัวเด็กพวกนั่นและข้าจะให้ที่ดินพันเอเคอร์ พร้อมปราสาทเล็กๆ
สัตว์เลี้ยงเจ้าพอช่วยบอกได้ไหม
ว่าพวกนั้นไปต่อทางไหน
จอน สโนว์อยู่ที่คาสเซิล แบล็ก
จอน สโนว์นี่มันใครกัน
พี่ชายนอกสมรสของพวกเขา
อาจจะให้พักอยู่ด้วยก็ได้
เขาอาจจะรู้ว่าทั้งสองคนนั้นอยู่ไหน
และถึงเขาไม่รู้ เขาก็มีเลือดสตาร์คครึ่งนึง
อาจจะเป็นภัยได้
อยากพิสูจน์ใช่ไหม ว่าเจ้าเป็นบอลตัน
รวบรวมคนให้ได้มากที่สุด แล้วขี่ม้าไปโม้ต แคลลิน
เอาสัตว์เลี้ยงตัวนี้ไปด้วย
บางทีเขาอาจจะมีประโยชน์
ไปยึดโม้ตมาให้ตระกูล
ตระกูลของเรา
แล้วข้าจะพิจารณาเรื่องตำแหน่งเจ้า
ลอร์ดแวร์รีส ไม่กินข้าวเช้ากับกษัตริย์หรือ
เกรงว่าคนแปลกถิ่นจะไม่ได้รับเชิญ ให้ร่วมกิจพิเศษแบบนั้น
การเป็นคนแปลกถิ่น...
มีคนเห็นเชย์แล้ว
นางกำนัลของซานซ่าเห็นนางอยู่กับท่าน
และบอกพี่สาวท่านเรียบร้อย
อีกไม่นานพ่อท่านก็คงทราบเรื่อง
ฉะนั้นข้ามีความผิดฐานถูกพบเห็น อยู่กับนางกำนัลของภรรยา
พ่อข้าจะถามท่านว่ามีอะไรอีกไหม
และท่านจะบอกเรื่องโกหกฉลาดๆเขาไป
ข้าจะไม่ทำ
ท่านคิดว่าพ่อกับพี่สาวท่านจะปล่อยให้ข้ามีชีวิต
นานแค่ไหนถ้าเขาสงสัยว่าข้าโกหก
ข้าไม่มีทหารรับจ้างไว้คอยช่วยปกป้องนะ
ไม่มีพี่ชายผู้โด่งดังไว้คอยแก้แค้นให้
มีเพียงเหล่านกตัวน้อยที่คอยกระซิบข้างหู
ยกโทษให้ข้าด้วยแล้วกัน ที่ไม่ได้หลั่งน้ำตาให้ท่าน
ไม่มีใครหลั่งน้ำตาให้แมงมุมหรือโสเภณีดอก
ข้ามีเพื่อนอยู่อีกฝากของทะเลที่ช่วยนางได้
นางไม่ยอมไป
ข้าบอกนางว่าสถานที่นี้อันตราย
เสียหลายครั้ง จนนางเลิกเชื่อข้าแล้ว
พ่อท่านสัญญาว่าจะแขวนคอโสเภณี คนต่อไปที่เขาเจออยู่กับท่าน
ท่านเคยเห็นพ่อท่านแค่ขู่เฉยๆไหมละ
ของขวัญจากตระกูลไทเรลล์ และประชาชนแห่งดินแดนรีช
ฝ่าบาท เป็นเกียรติมากที่ข้าได้มอบ ถ้วยงานสมรสนี้แด่ท่าน
ขอให้ท่านและบุตรสาวข้า เมย์เจอรี่
ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันยาวนาน
ถ้วยงามยิ่ง ใต้เท้า
หรือข้าควรเรียกท่านพ่อดี
เป็ยเกียรติยิ่ง ฝ่าบาท
คนนั้นแหละ โสเภณีที่ข้าบอก
คนผมดำ
ให้คนพานางไปที่หอคอยมือขวาก่อนงานสมรส
หนังสือหรือ
"ชีวิตของกษัตริย์ทั้งสี่" ผลงานประวัติศาสตร์ของแกรนด์เมย์สเตอร์เคธ
เล่าถึงรัชสมัยของ เดย์รอน มังกรหนุ่ม
เบย์ลอร์ ผู้ศักดิ์สิทธิ์ เอย์กอน ผู้ไม่คู่ควร และเดย์รอน ผู้ดีงาม
หนังสือที่กษัตริย์ทุกคนควรอ่าน
ในเมื่อตอนนี้เราชนะสงคราม
เราทุกคนควรหาเวลา เพิ่มพูนความรู้
ขอบคุณ ท่านน้า
ดาบหนึ่งในสองเล่มที่เป็นเหล็กวาร์แลเรียน ที่มีอยู่ในเมืองหลวง
ฝ่าบาท เพิ่งตีขึ้นใหม่เพื่อท่าน
ระวังด้วย ฝ่าบาท เหล็กวาร์แลเรียนน่ะคมมาก
ก็ได้ยินมาว่าหยั่งงั้น
ดาบดีเช่นนี้ควรมีชื่อ
- ข้าเรียกมันว่าอะไรดี - วายุโหม
- จอมทำลาย - แม่หม้ายครวญ
- วูลฟ์สเบน - แม่หม้ายครวญ ข้าชอบชื่อนั้น
ทุกครั้งที่ใช้ ก็จะเหมือนกับ
ได้ตัวหัวเน็ด สตาร์คอีกครั้ง
อย่า
อยากให้ข้านอนบนโต๊ะหรือ
- มีอะไร ราชสีห์ของข้า - อย่าเรียกข้าแบบนั้น
แล้วให้ข้าเรียกยังไง
ข้าเกรงว่ามิตรภาพระหว่างเรา ต้องยุติแต่เพียงเท่านี้
มิตรภาพหรือ
มีเรือรออยู่ที่ท่าเตรียมเดินทางไปเพนทอส
อะไรนะ
เจ้าจะได้ห้องของตัวเอง
และเมื่อข้ามทะเลไป จะได้บ้านและคนรับใช้
นี่มันอะไรกัน
ข้าแต่งงานแล้ว
อย่างที่เจ้ารู้ ภรรยาข้า ต้องทนทุกข์ทรมานมามาก
ข้าไม่อยากทำให้นางต้องทุกข์อีกเพราะข้า
ข้าต้องยึดตามคำสาบาน
นางไม่ได้ต้องการท่าน
- ข้าต้องซื่อสัตย์ต่อนาง - ท่านเองก็ไม่ได้ต้องการนาง
ต่อลูกๆของพวกเรา
- ท่านกลัวอะไรอยู่ - ข้าไม่ได้กลัว
แน่สิ ท่านกลัวพ่อกับพี่สาวท่าน
- ท่านจะวิ่งหนีพวกเขาตลอดชีวิตเลยหรือ - ข้าต้องการให้เจ้าไป
ข้าไม่ได้กลัวพวกเขานี่ ข้าจะไม่วิ่งหนี
- เชย์ - เราจะสู้พวกเขาด้วยกัน
อย่างที่เคยพูดไง ข้าเป็นของท่าน และท่านเป็นของข้า
เจ้าเป็นโสเภณี!
ซานซ่าเหมาะจะอุ้มท้องลูกข้า แต่เจ้าไม่
ข้ารักกับโสเภณีไม่ได้
ข้ามีลูกกับโสเภณีไม่ได้
เจ้านอนกับผู้ชายมากี่คนแล้ว
ห้าร้อย หรือ ห้าพัน
แล้วท่านนอนกับโสเภณีมากี่คน
ข้าก็รื่มรมย์ดีกับเวลาที่ผ่านมา
ข้าก็รื่นรมย์ดีเวลาอยู่กับเจ้า
แต่เวลาหมดลงแล้ว
เจ้าจะมีชีวิตที่สุขสบายในเพนทอส
บรอนน์จะพาเจ้าไปส่งที่เรือ
จงฟังเรา
รับบรรณาการของเราด้วย
และนำทางเราออกจากความมืด
ฝ่าบาท ข้าคอยรับใช้ท่าน
เทพแห่งแสงนำทางเราด้วย...
ซีลิส เจ้าเป็นน้องข้านะ!
ท่านเป็นดาราที่คอยส่องทาง
บอกเขาสิ! บอกเขา!
เทพแห่งแสง ปกป้องเรา
ด้วยค่ำคืนนั้นมืดมิด และเต็มไปด้วยภยันตราย
เห็นไหม วิญญาณพวกนั้น
นั่นคือวิญญาณ
เทพรับพวกเขาไป ท่านเห็นไหม
ลอร์ดฟลอเรนต์ถือเป็นพี่ชายท่านตามกฏหมาย
เขาเป็นพวกนอกรีต
เขานับถือทวยเทพตามบิดา
และบรรพบุรุษ
ซึ่งก็เป็นทวยเทพของบรรพบุรุษท่านเหมือนกัน
ข้าสั่งให้เขาทำลายทิ้งเสีย
แต่เขาขัดขืนคำสั่ง
เขาระดมเรือรบมาให้ท่านมากเท่าไหร่
ไหนจะไพร่พล
ก็มากกว่าเจ้า
เห็นไหม เซอร์ดาวอส
พวกเขาไปอยู่กับท่านเทพแล้ว
บาปทุกอย่างมอดไหม้ เห็นไหม
ข้าเชื่อว่าพวกเขาซาบซึ้งใจมาก ราชินีข้า
ไม่เอาเนื้อ
เสบียงเราเกือบหมดแล้ว
เอาปลาแล้วกัน ไหนๆเราก็เป็นเกาะนี่
ท่านเกลียดปลา
ข้าก็เกลียดหลายอย่าง แต่ข้าก็ต้องทนมันอยู่ดี
ตอนที่สตอร์มเอนถูกยึด ข้าหิวโหยมาก
สแตนนิสต้มซุปหนังสือให้ข้า
สันกาวมันทำมาจากม้า
เช้าวันหนึ่ง เขายิงนกนางนวลได้ที่ชายหาด
ข้าไม่เคยลิ้มรสอะไรที่อร่อยเท่า เนื้อนกนางนวลยาง
- ท่านจำได้ไหม - แน่สิ ข้าจำได้
ท่านเคยต้องหิวจริงๆไหม ท่านหญิง
ข้าต้องหิวตลอดเวลา ยามที่เป็นเด็ก
จนกระทั่งท่านพบกับ เทพแห่งแสงหรือ
จนกระทั่งเขาพบข้า
ข้ากลัวแทนวิญญาณของลูกสาว
คนเป็นแม่ทุกคนควรรู้สึกแบบนั้น
- นางเป็นอสุรกายจอมดื้อ - นางเป็นเด็ก
ท่านแทบจะไม่รู้จักนาง
ท่านคิดว่านางเป็นเด็กดี เพราะนางยิ้มตอนท่านไปเยี่ยม
แต่แท้จริงนางบูดบึ้ง ดื้อดึง และเปี่ยมไปด้วยบาป
เพราะเหตุนี้เทพแห่งแสงถึงทำลายใบหน้านาง
นางต้องมีคนกำราบ
นางเป็นลูกสาวข้า ห้ามเจ้าทำร้ายนาง
ตามคำบัญชา
บางทีท่านหญิงเมลิซานเดอร์คงคุยกับนางได้
เข้ามา
หลับอยู่หรือเปล่า เจ้าหญิง
ท่านได้ดูพิธีที่ชายหาดไหม
ข้าได้ยิน
ท่านกลัวหรือเปล่า
เซอร์เอกเซลเป็นลุงของข้า
เขาใจดีกับข้าเสมอ
พวกเขาไปสบายแล้ว เจ้าหญิง
เปลวเพลิงชำระบาปพวกเขา
แต่พวกเขากรีดร้อง
ผู้หญิงกรีดร้องเหมือนกันตอนให้กำเนิดบุตร
แต่หลังจากนั้นก็เต็มไปด้วยความสุข
หลังจากนั้นพวกเขาไม่ได้เหลือแค่ เศษเถ้ากระดูก
ท่านมีคำถามเยอะเลยใช่ไหม
ตอนข้าเป็นเด็ก ข้าก็เหมือนกัน
พวกเราเหมือนกัน
แค่ข้าไม่ได้เป็นเจ้าหญิง
และท่านก็ไม่ได้มีแบบนี้
ไม่
แต่ข้าก็ต้องเผชิญควาทุกข์แบบอื่น สาวน้อย เชื่อเถอะ
ท่านรู้อะไรบ้างเรื่องทวยเทพ
ข้าอ่านหนังสือ "ดวงดาราทั้งเจ็ด"
คำลวงและนิทานหลอกเด็ก
พวกเซ็บตันบอกว่ามีเทพเจ็ดองค์
ความจริงมีเพียงสอง--
เทพแห่งแสง ความรักและความสุข
กับเทพแห่งความมืด ความชั่วและความกลัว
ทั้งสองรบราชั่วกาล
ไม่มีเจ็ดสวรรค์หรือเจ็ดนรกหรือ
นรกมีเพียงแห่งเดียว เจ้าหญิง
ที่ที่เราอาศัยอยู่นี่
โฮดอร์
ปลุกข้าทำไม
ท่านไปหลายชั่วโมง
ก็ข้าหิว
พวกเราทุกคนหิว
ข้ากำลังกิน
ซัมเมอร์กำลังกินต่างหาก
ร่างกายไม่อาจอยู่ได้ด้วย อาหารที่หมาป่าท่านกิน
ใช้เวลาอยู่ในร่างซัมเมอร์มากเกินไป มันอันตราย
ท่านไม่ใช่ไดร์วูลฟ์ แบรน
แต่มันคงวิเศษมาก
การได้วิ่ง ได้กระโจน ได้ออกล่า
ครบสมบูรณ์อีกครั้ง
ข้ารู้ว่ามันยั่วยวนใจมาก
แต่ถ้าท่านติดอยู่ในร่างซัมเมอร์นานเกินไป
ท่านจะลืมว่าตัวเองเป็นคน
ท่านจะลืมพวกเรา แบรน
ท่านจะลืมพ่อแม่ท่าน
ลืมบรรดาพี่น้อง
ลืมวินเทอร์เฟล
ลืมตัวเอง
และถ้าเราเสียท่าน เราก็เสียทุกอย่าง
โฮดอร์ พาข้าไปที่ต้นนั้น
มองหาข้า...
ที่ใต้ต้นไม้
เขาเห็นเรา
ในตอนเหนือ
ข้ารู้แล้วว่าเราต้องไปที่ไหน
ให้ทุกคนรับทราบว่าเมย์เจอรี่แห่งตระกูลไทเรลล์
และจอฟฟรีย์แห่งตระกูลเลนนิสเตอร์และบาราธอร์น
บัดดี้ เป็นหนึ่งเดียวกันทั้งหัวใจ เลือดเนื้อและวิญญา
ขอสาปแช่ง
ผู้ที่หวังแยกเขาออกจากกัน
ด้วยจูบนี้ ข้าขอสาบาน
เรามีราชินีองค์ใหม่แล้ว
ให้เป็นนางดีกว่าเจ้า
- ออกจะมากไปหน่อย ท่านว่าไหม - ก็เหมาะสมดีออก
- เมื่อเทียบกับอะไร - ความเลิศหรูตามตำแหน่ง
คนที่ผลาญเงินไปกับเรื่องไร้สาระพวกนี้
มักจะมีเงินกันไม่นาน
ท่านน่าจะลองมีความสุขบ้างก่อนตายนะ
มันอาจจะเหมาะกับท่านก็ได้
ไม่ใช่ตอนนี้ เมซ ลอร์ดไทวินกับข้า คุยกันอยู่
อย่างไรก็ตาม ข้าไม่เห็นเข้าใจ ว่าท่านจะบ่นทำไม
ในเมื่อข้าจ่ายส่วนของข้า
งั้นให้เรายัดกุหลาบสีทองครึ่งนึงพายเนื้อดีไหม
ทุกคนจะได้รู้ว่าท่านใจบุญแค่ไหน
ไม่จำเป็น แค่คำขอบคุณจากท่านเมื่อกี้ก็ดีพอแล้ว
ข้าว่าคงอีกไม่นานว่าข้าจะได้ยินมันอีกน่ะนะ
สงครามราคาแพงจะตาย
"ไอรอนแบงค์จะได้เงินคืน"
พวกเขาชอบเตือนเสียจริง
แทบจะบ่อยพอๆกับคำกล่าวเรื่องหนี้ของเลนนิสเตอร์
ข้าไม่ได้กังวลเรื่องไอรอนแบงค์
เราทั้งคู่รู้ดีกว่า ท่านฉลาดมากกว่านั้น
มาเถอะ ไทวิน ให้เราได้เฉลิมฉลอง ความรักของหนุ่มสาว
จัดการเรียบร้อย
- เจ้าเห็นนางขึ้นเรือเลยหรือเปล่า - อือ นางขึ้นไป
เห็นเรือแล่นออกไปไหม
ไม่มีใครรู้ว่านางอยู่ที่นั่น นอกจากเจ้า ข้ากับแวร์รีส
รู้ได้ยังไง
เพราะ ถ้ามีใครตามข้าโดยที่ข้าไม่ได้เชิญ
ข้าจะเป็นคนสุดท้ายที่พวกเขาเคยตาม
มีคนตามเจ้าไปหรือ
นางไปแล้ว
ข้ารู้เจ้าไม่อยากจะเชื่อ แต่นางไปแล้ว
ทีนี้ไปดื่มกินให้มากจน เจ้าคิดว่าตัวเองทำถูกแล้วเสีย
สวัสดี
- สวัสดี - ไม่ได้พูดกับเจ้า
เจ้าดูสวยมาก เด็กน้อย
แต่ดูหมองไปหน่อยนะ
ข้ายังไม่มีโอกาสได้บอกเจ้าเลย
ว่าเสียใจด้วยเรื่องพี่ชาย
สงครามเป็นสงครามก็จริง แต่การฆ่าคนในงานแต่งงาน
โหดเหี้ยม
อสุรกายแบบใดกันที่จะทำแบบนั้น
หยั่งกับพวกผู้ชายต้องมีเหตุผลเพิ่ม ที่จะกลัวงานแต่งหยั่งงั้นแหละ
ท่านหญิง ท่านหญิง
ลอร์ดทีเรียน เห็นไหม มันก็ไม่แย่ขนาดนั้น
บางทีถ้าสามียาจกของท่าน
ยอมขายลากับรองเท้าคู่สุดท้าย
เขาอาจจะมีเงินพอส่งเจ้าไปเยี่ยมเราที่ไฮการ์เด้น
ในเมื่อตอนนี้มีสันติสุข และทุกอย่างเรียบร้อย
เราก็น่าจะให้รางวัลตัวเองกันบ้าง
ขอตัวนะ ถึงเวลาไปกิน
อาหารที่ข้าจ่ายเงินแล้ว
จะขนสีทอง
หรือขนสีแดง
ราชสีห์ยังมีเขี้ยวเล็บ
และเขี้ยวเล็บของข้า ใต้เท้า...
เพราะมาก เพราะมาก ไปได้แล้ว
ยอดรัก ทำไมเราไม่ประกาศตอนนี้
ทุกท่าน
ราชินีอยากจะกล่าวอะไรหน่อย
เราต่างโชคดี
ที่ได้ลิ้มรสอาหารและเครื่องดื่มชั้นเลิศ
แต่ไม่ใช่ทุกคนจะโชคดีแบบเรา
เพื่อเป็นการขอบคุณทวยเทพที่จบสงครามนี้อย่างยุติธรรม
กษัตริย์จอฟฟรีย์ประกาศให้มอบของเหลือ
จากงานเลี้ยงครั้งนี้แก่ผู้คนยากไร้ในเมือง
เจ้าเป็นตัวอย่างแก่เราทุกคน
เซอร์เจมี่ ข้าขออภัยด้วย
เซอร์ลอราส ไม่เป็นไร
น้องสาวท่านงามมาก
พี่สาวท่านเหมือนกัน
ตั้งหน้าตั้งตารองานแต่งไหม
มากเลยละ
พ่อของพวกเราดูจะชอบเรื่องนี้มากเลยนะ
แน่นอน
พวกเขาน่าจะแต่งงานกันเอง
ถ้าเจ้าจะแต่งงานกับเซอร์ซี
นางจะฆ่าเจ้าตอนเผลอหลับ
ถ้าเจ้าทำให้นางท้องได้ก่อนล่ะก็
นางจะฆ่าเด็กเหมือนกัน
ก่อนที่เขาจะมีโอกาสได้หายใจเสียอีก
โชคดีของเจ้า ที่เรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้น
เพราะเจ้าจะไม่มีวันได้แต่งงานกับนาง
ท่านก็เหมือนกัน
ฝ่าบาท กษัตริย์ข้า
- ราชินี - ท่านหญิงบริแอนน์
ดีจริงที่ท่านมาร่วม
ข้าไม่ใช่ท่านหญิง ฝ่าบาท
เจ้าเพิ่งโค้งคำนับหรือ
ขออภัย ฝ่าบาท
ข้าถอนสายบัวไม่ได้เสียที
เจ้าเป็นคนที่เสียบดาบทะลุร่างเรนลีย์ บาราธอร์นี่นา
ไม่จริง ยอดรัก บริแอนน์ไม่ได้ทำ
น่าเสียดาย
ข้ากะจะแต่งตั้งคนที่ฆ่าคนพึลึกนั่น ให้เป็นอัศวิน
ข้าแค่อยากจะแสดงความยินดีแก่ท่านทั้งสอง
และอวยพรให้ท่านมีความสุข
เกิดสงครามขึ้นมานานพอแล้ว
ขอให้รัชสมัยของท่านยืนนานและสงบสุข
- อือ อือ - ขอบคุณ
หวังว่าเราคงเจอกันอีก
ท่านหญิงบริแอนน์
เจ้าคือลูกสาวของเซลวิน ทาร์ธ
แปลว่าเจ้าเป็นท่านหญิง ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ก็ตาม
ตามที่ท่านพูด ฝ่าบาท
ข้าต้องขอบคุณเจ้า
ที่พาตัวน้องชายข้ากลับมาคิงส์ แลนดิ้งอย่างปลอดภัย
ความจริงแล้ว เขาช่วยชีวิตข้า ฝ่าบาท
มากกว่าหนึ่งครั้ง
จริงหรือ
ข้าไม่ยักรู้
ไม่ใช่เรื่องที่น่าฟังเท่าไหร่นักหรอก ฝ่าบาท
ข้ามั่นใจว่าเจ้ามีเรื่องที่น่าฟังมากมาย
สาบานตนกับเรนลีย์ บาราธอร์น สาบานตนกับ เคทลิน สตาร์คแล้วทีนี้ก็น้องชายข้า
คงน่าตื่นเต้นนะโผจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง
รับใช้บรรดาลอร์ดหรือท่านหญิงที่เจ้านิยม
ข้าไม่ได้รับใช้น้องชายท่าน ฝ่าบาท
แต่เจ้ารักเขา
ฝ่าบาท
ไม่ ไม่ ไปหาข้าที่ห้องและข้าจะตรวจเจ้าเอง
- นางจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น - ฝ่าบาท
สตรีนางนี้ขอคำปรึกษาข้า--
ไปหาไคบริน เขาฝีมือดีที่เดียว
- ฝ่าบาท - ไคบรินเรอะ ชายที่น่าชัง
ทำให้ซิทาเดลต้องอับอายเพราะ การทดลองน่ารังเกียจพวกนั้น
น่ารังเกียจกว่านิ้วคดงอของเจ้า ที่จับท่อนขาเด็กนั่นหรือเปล่า
ฝ่าบาท ข้ามีการศึกษานะ
น้องชายข้าส่งเจ้าไปคุกมืดเวลาเจ้าทำให้เขารำคาญ
คิดว่าข้าจะทำอะไรเล่าหากเจ้า ทำให้ข้ารำคาญ
ข้าไม่ได้ตั้งใจให้คนรำคาญ
แต่เจ้าทำ เจ้าทำให้ข้ารำคาญตอนนี้
ลมหายใจของเจ้าใกล้ๆข้า ทำให้ข้ารำคาญ
เพราะฉะนั้นข้าอยากให้เจ้า
ไปเสียให้พ้นหน้าข้า
ออกไปจากงานแต่งงานเดี๋ยวนี้
ไปที่ห้องครัว และสั่งพวกนั้นว่า
เอาอาหารเหลือจากงานเลี้ยงทั้งหมด ให้กับคอกสุนัข
ฝ่าบาท ราชินีเมย์เจอรี่--
ราชินีกำลังสั่งเจ้า
ว่าของเหลือให้หมากิน
ไม่งั้นจะเอาเจ้าแทน
เหรียญทองคำให้คนที่ปาหมวกหลุดจากหัวเขาได้
เจ้าอารมณ์ดีนะ
- ก็คงงั้น - ข้าจะไม่ถามแล้วกัน
- เรื่องเล็กน้อยนะ - ฝ่าบาท ลอร์ดไทวิน
เจ้าชายโอเบริน
ข้าคิดว่าพวกท่านคงยังไม่เคยพบเอลลาเรีย
ท่านลอร์ดมือขวา ไทวิน เลนนิสเตอร์
และราชินีผู้สำเร็จราชการ เซอร์ซี เลนนิสเตอร์
ตอนนี้คงเป็นอดีตราชินีผู้สำเร็จราชการแล้วสินะ
ท่านลอร์ดมือขวาและท่านหญิงเซอร์ซี
- เอลลาเรีย แซนด์ - ใต้เท้า ท่านหญิง
น่ารักนะ
พูดไม่ได้ว่าข้าเคย พบกับสกุลแซนด์มาก่อน
พวกเราอยู่กันทั่วดอร์น
ข้ามีพี่น้องนับหมื่น
ลูกนอกสมรสเกิดเพราะความรักใช่ไหมเล่า
ที่ดอร์น เราไม่เกลียดชังพวกเขา
ไม่หรือ อดทนดีจริง
คงโล่งใจกระมัง ท่านหญิงเซอร์ซี
ที่ไม่ต้องมีภาระรับผิดชอบกับบัลลังก์
สวมมงกุฎมาหลายปี คอท่านคงปวดเมื่อยน่าดู
ข้าว่าท่านคงไม่รู้หรอก เจ้าชายโอเบริน
น่าเสียดายที่พี่ชายท่านมาร่วมงานไม่ได้
โปรดฝากความคิดถึงไปให้เขาด้วย
หากโชคช่วย ขอให้อาการเก้าต์บรรเทา
และให้เขาเดินได้อีก
เรียกกันว่า เป็นโรคคนรวย
น่าแปลกใจที่ท่านไม่เป็น
ชนชั้นสูงในด้านนี้
ไม่ได้ใช้ชีวิตเหมือนชนชั้นสูงในดอร์น
ผู้คนทุกที่ย่อมมีความต่าง
บางที่ชนชั้นสูงเหยียดหยาดคนที่สายเลือดต้อยต่ำ
บางที่การข่มขืนและสังหารสตรีและเด็ก
ถือเป็นสิ่งเลวทราม
ท่านโชคดีมาก อดีตราชินีผู้สำเร็จราชการ
ที่ ไมเซลล่าลูกสาวท่านถูกส่ง
ให้ไปอยู่ในที่แบบหลัง
ทุกคน เงียบ! ประจำที่เสีย
มีเรื่องสนุกมากพอแล้ววันนี้
แต่งานสมรสหลวงไม่ใช่เรื่องสนุก
แต่มันคือประวัติศาสตร์
ถึงเวลาแล้วที่พวกเราทุกคน
จะมาดูประวัติศาสตร์เสียที
ใต้เท้า...
และท่านหญิงทั้งหลาย...
ข้าขอมอบ
กษัตริย์จอฟฟรีย์...
...เรนลีย์ สแตนนิส
ร๊อบบ์ สตาร์ค เบลอน เกรย์จอย
สงครามห้ากษัตริย์
ข้าเป็นกษัตริย์ที่แท้จริง
- กษัตริย์แห่งแดนเหนือ! - ใช่!
คนทรยศ เจ้ามันคนทรยศ
แด่อาณาจักรทั้งเจ็ด!
สงครามจงบังเกิด
เรนลีย์ เจ้าไม่ใช่กษัตริย์
ไปให้พ้น ความเสื่อมทราม ไป ไป ไป
ระวังหน่อย
- เอาสิ - ข้าอยากได้เจ้าเป็นเจ้าชาย
สแตนนิส!
ใครมีทองล่ะทีนี้ สตาร์ค
ข้าเป็นกษัตริย์ที่แท้จริง ท้าข้าสิ เจ้าอันธพาล
- รับมือ - ข้าจมน้ำ จมน้ำ
ข้าคือกษัตริย์แห่งแดนเหนือ!
ไม่เอาไฟกรีกนะ!
จ่ายเงินให้ทุกคน คนละยี่สิบเหรียญทอง
ขอรับ ใต้เท้า
เราต้องหาวิธีขอบคุณกษัตริย์ใหม่
โจมตี!
เตรียมตัว อีกครั้ง
ข้าคือกษัตริย์แห่งแดนเหนือ!
- โจมตี! - โจมตี!
นั่นแหละ!
หัวเจ้า!
เยี่ยมมาก
สู้ได้ดี สู้ได้ดี
นี่อย่างไร รางวัลของผู้ชนะ
แต่เจ้ายังไม่ใช่ผู้ชนะนี่
ผู้ชนะที่แท้จริงต้องเอาชนะผู้ท้าชิงทุกคน
น่าจะมีคนอีกนะ
ที่กล้าท้าทายข้า
ท่านน้า
ท่านว่าไง ข้าว่า พวกเขามีชุดสำรองอยู่แล้ว
แค่สงครามครั้งเดียวก็พอแล้ว ฝ่าบาท
ข้าขอคงใบหน้าส่วนที่เหลือ
ข้าว่าเจ้าควรสู้
นี่เป็นแบบจำลองที่เลวยิ่ง
ของความกล้าหาญใน สนามรบของท่าน
ข้าพูดในฐานะพยานที่เห็นด้วยตนเอง
ลงจากโต๊ะที่ประทับอยู่เถอะ
ใช้ดาบวาร์แลเรียนเล่มใหม่ของท่าน
และแสดงให้ทุกคนเห็นว่ากษัตริย์ ได้มาซึ่งบัลลังก์ยังไง
แต่ระวังนะ
คนนี้เป็นโจรราคะทีเดียว
คงน่าเศร้า ถ้ากษัตริย์ต้องเสียพรหมจรรย์
ตั้งหลายชั่วโมงก่อนเข้าหอ
ไวน์รศเลิศ
น่าเสียดายที่ทำหก
ข้าไม่ได้ทำหก
ยอดรัก กลับมานี่เถอะ
ถึงเวลาพ่อข้ากล่าวอวยพรแล้ว
ให้เขาอวยพรได้อย่างไร ถ้าข้าไม่มีไวน์
ท่านน้า มาเป็นคนรินไวน์ให้ข้าหน่อย
ในเมื่อท่านขลาดเกินกว่าจะรบ
ฝ่าบาทมอบเกียรติให้ข้ายิ่งนัก
ข้าไม่ได้ให้มันเป็นเกียรติ
เอาถ้วยมาให้ข้า
ถ้วยเปล่าจะมีดีอะไร
เติมไวน์
คุกเข่า
คุกเข่าต่อหน้ากษัตริย์เจ้า
คุกเข่า
ข้าบอก...
ให้คุกเข่าไง!
ดูสิ พายมาแล้ว
ราชินีข้า
ประเสริฐเหลือเกิน
ประเสริฐ
วีรบุรุษของข้า
- พวกเราไปได้หรือยัง - ลองดูกัน
ท่านน้า
จะไปไหนน่ะ
ท่านต้องรินไวน์ให้ข้า จำได้ไหม
ข้าว่าข้าต้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนน่ะ ฝ่าบาท
ไม่ ไม่ ไม่ต้อง แบบนี้ดีแล้ว
รินไวน์ให้ข้า
เร็วเข้า พายมันแข็ง
ดี
ต้องดื่มน้ำตาม
หากฝ่าบาททรงโปรด ท่านหญิงซานซ่าเหนื่อยมากแล้ว
ไม่
ไม่ เจ้าต้องอยู่...
ฝ่าบาท
ไม่เป็นไร
- เขาสำลัก! - ช่วยเขาเร็ว
- เจ้าโง่เอ้ย ช่วยกษัตริย์เจ้าสิ - ถอยไป!
- จอฟฟรีย์! จอฟฟรีย์! - ช่วยเขาสิ!
- ใครก็ได้ช่วยเขา! - จอฟฟรีย์!
- มากับข้า - จอฟฟรีย์! จอฟฟรีย์!
หากท่านยังอยากมีชีวิต เราต้องไปแล้ว
อย่าแตะต้องเขานะ!
- จอฟฟรีย์
ได้โปรด จอฟฟรีย์
จอฟฟรีย์ มีอะไร
ช่วยเขา!
ลูกข้า
เขาตายแล้ว กษัตริย์ตายแล้ว
มันเป็นคนทำ
มันวางยาพิษลูกชายข้า
กษัตริย์ของพวกเจ้า
จับมัน จับมัน!
บรรยายไทยโดย Darken โปรดติดตามตอนต่อไป
จะขนสีทอง
หรือขนสีแดง
ราชสีห์ยังคงมีเขี้ยวเล็บ
ใต้เท้า เขี้ยวเล็บของข้า
ทั้งคมทั้งยาว
ไม่ต่างอะไรกับของท่าน
เขาพูดเช่นนั้น เขาพูดเช่นนั้น
เจ้าลอร์ดผู้ปกครองแคสเตอร์เมีย
ทีนี้ดูเถิด ว่าสายฝนซาด
ลงที่ห้องโถงปราสาท
ไร้ซึ่งผู้คนได้ยิน
ใช่ ตอนนี้สายฝนซัดซาด
ที่ในปราสาท
แต่ไร้ผู้คนคอยฟัง